خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم بدم کشد اساس اعتبار شببه آب صلح شوید او سیاهی عذار شب
۲
غزال خوش خرام من فتاده شب بدام مناگرچه ناروا بود، به راستی شکار شب
۳
همای قدس آشیان فکنده، سایه بر جهانبه صبحدم گشود پر، پرید از دیار شب
۴
به روز شمس در بغل به شب مهم در آستینشبم به صبح همقدم به صبح رهسپار شب
صفحهٔ ۱ از ۳