خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار آنقدر، به حسن بنازید و ناز کردکش روزگار هستی خود را نیاز کرد
۲
با حقه بازیش فلک حقه باز باختباید قمار با فلک حقه باز کرد
۳
زاهد ز کعبه رخت به دیر مغان کشیدتبدیل بر حقیقت مطلق مجاز کرد
۴
گر مسجد است میکده و قبله خم میباید به هفت وقت به مستی نماز کرد
صفحهٔ ۱ از ۳