خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌دانم چرا ساقی به کف ساغر نمی‌گیردسر آمد دور مشتاقان چرا، از سر نمی‌گیرد
۲
رقیبان را نمی‌دانم چرا، از در نمی‌راندغرض آن ماه‌عارض تا کی از جوهر نمی‌گیرد
۳
تو را دامان عصمت گیرد آخر خون مشتاقانز سختی بر دلت چون عجز و زاری درنمی‌گیرد
۴
کسی کز دست او جامی چو جم گیرد در این گلشنگل جنت نمی‌بوید می کوثر نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳