خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر سنبل زلف تو گلعذارانندخمار نرگس مست تو هوشیارانند
۲
تو آن گلی که ز تاب رخت به گلشن دهرسخن بر آن همه چون لاله داغدارانند
۳
جفا و جور و تطاول ز ما دریغ مدارکه عاشقان تو ایدوست بردبارانند
۴
بر آی بر لب بام و ببین بگوشه چشمکه زیر تیغ اجل خیل جان نثارانند
صفحهٔ ۱ از ۳