خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اوست مولی که ز قید غمت آزاد کنداوست اعلا که خرابی تو آباد کند
۲
اوست سلطان به حقیقت که به دستوری عقلمملکت را تهی از ظلم و پر از داد کند
۳
ای که از خنجر خونریز تو خونهاست هدرچون پسندی که زبیداد تو کس داد کند
۴
میل استادی لقمان و فلاطون نکندآنکه شاگرد تو از حکمتش استاد کند
صفحهٔ ۱ از ۳