خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به می کشان صبحدم داد صلا پیر دیرکه ای صبوحی کشان صبح سعادت بخیر
۲
باده وحدت کشید تا که بخود پی بریدچون ز، دوئی بگذرید نیست در این دیر غیر
۳
سیر در آفاق کن تا که به انفس رسینفس نفیسی بجو کامل از او ساز سیر
۴
خلقت سیمرغ کرد همت والای مازاده مریم بساخت اربشب تیره طیر
صفحهٔ ۱ از ۳