خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلدار دوست ترک سفر کرد ساز بازیا رب بوصل او سبب خیر ساز باز
۲
ساز سفر به شهر صفر کرد باز یارای کاش باز از سفر آید صحیح و ساز
۳
کوته چو روز وصل بود سال و ماه عمرشرح غم تو و شب هجران بود دراز
۴
ساقی تو باز کن سر مینا که بازگشتابواب عدل باز و ره جنگ و کین فراز
صفحهٔ ۱ از ۳