خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید معرفت زد سر بر ز مشرق دلتا کی به خواب نازی یا ایهاالمزمل
۲
ای عشق این چه سوداست کز یک کرشمه تودر زیر تیغ بوسد مقتول دست قاتل
۳
در مکتب حقیقت داند ادیب عشقشجاهل اگر نخواند سرمشق پیر کامل
۴
کشتی تن شکستیم از ناخدا برستیمما غرق بحر عشقیم ای خفتگان ساحل
صفحهٔ ۱ از ۲