خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۱
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل کند در سینه تنگی داد میباید مرامرغ زارم در قفس فریاد میباید مرا
۲
گرچه هر روزم زند در صید گاهی خوش بتیرصید مستانم دلا صیاد میباید مرا
۳
تا بکی در سینه ام دل هر نفس زاری کندحالی این مرغ از قفس آزاد میباید مرا
۴
قمری شیرین زبانم در گلستان جهانآشیان در طره شمشاد میباید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲