خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۳۴
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش نور خدائیست عیان در نظر مااز روی تو ای روی تو نور بصر ما
۲
سازد بهوس خشک لب چشمه خورشیدهر چشمه که جاری شود از چشم تر ما
۳
بی روی تو ای شمع دلفروز جهان چندپروانه صفت سوزد و آه سحر ما
۴
عالم همه گر غرق گناهند چه تشویشپرورده شده دریم عصمت گهر ما
صفحهٔ ۱ از ۲