خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فگنده امل دراز آهنگپست منشین که نیست جای درنگ
۲
تو چو نخچیر دل به سوی چرادهر پوشیده بر تو پوست پلنگ
۳
دل نهادی در این سرای سپنجسنگ بسیار ساختی بر سنگ
۴
چون گرفتی قرار و پست نشستبرکش اکنون بر اسپ رفتن تنگ
صفحهٔ ۱ از ۱۰