خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۹۶
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخنموده ترک ادب میروی کجا گستاخ
۲
اگر چه آمدن و رفتنت ز گستاخیستبروبرو ببرش بیش از این میا گستاخ
۳
ادب بورز وز گستاخیش مرو در پیشهزار مرتبه گر گویدت بیا گستاخ
۴
غرض ز گفتن او امتحان عشاقستتو اینچنین ز تغافل شدی چرا گستاخ
صفحهٔ ۱ از ۲