خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۱۶
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بودسرما خاک در میکده ها خواهد بود
۲
کی شود جمع پریشانی خاطر ما راتا سر زلف تو بر دست صبا خواهد بود
۳
گر چنین سرو قد یار کند جلوه گریهمه جا جامه جان چاک قبا خواهد بود
۴
میروم از پی آن قافله با ناله و آهتا بگوش دلم آواز درا خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۲