خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۵۷
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش رفتم بسوی میکده با عجز و نیازساقیم داد بکف ساغری از عشوه و ناز
۲
وه چه ساغر که چو نوشیدمش آئینه دلآمد ز ظلمت زنگار برون مهر طراز
۳
جلوه گر گشت در آئینه ناگاه عیانوه چه جلوه که ربودم بحقیقت ز مجاز
۴
یافتیم چون بسراپرده تحقیق رهیشاهدی راشدم از جان بحرم محرم راز
صفحهٔ ۱ از ۲