خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۵۹
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه رفت از برم گر آید بازجان رفته بتن درآید باز
۲
صبح عیش از افق بتابد نورظلمت شام غم سرآید باز
۳
باده پیما شود لب ساقیکام مستی ز می برآید باز
۴
مست و هشیار را برقص آردمطرب از نغمه ئی سراید باز
صفحهٔ ۱ از ۲