خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۷۱
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویشصورت اعیان عیان ساخت باظهار خویش
۲
کرد عیان هستیش آینه نیستیگشت در آن آینه ناظر دیدار خویش
۳
جلوه دیگر نمود زلف معنبر گشودکرد ز نو عالمی محو و گرفتار خویش
۴
شمع رخ دلبران از رخ خود برفروختآمد و پروانه سان گشت گرفتار خویش
صفحهٔ ۱ از ۲