خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۲۱۲
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما هزاران گلشن اوئیمجز گل وصل او نمی بوئیم
۲
ز کمند خودی شده آزادبسته زلف آن پری روئیم
۳
این عجب بین که در محیط بقاعین آبیم و آب می جوئیم
۴
خرقه زهد و جامه تقویجز بمینای دل کجا شوئیم
صفحهٔ ۱ از ۲