خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۲۲۵
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی بهر چه هر دم سوی گلشنبیا گلهای اشگم بین بدامن
۲
دلم کائینه نور تجلی استمدام از عکس رویت هست روشن
۳
ز سروت کی کند دل قمری جانکه طوق بندگی دارد بگردن
۴
چه حد خورشید تابان را که آیدبطرف کعبه کویت ز روزن
صفحهٔ ۱ از ۳