خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۲۳۷
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوشم بصدر مصطبه ساقی مهوشیبر لب نهاد جام فرح بخش بیغشی
۲
لب بر لب پیاله و کف بر کف نگارکردم تمام نوش بشادی و دلخوشی
۳
تر شد چو کام جانم از آن جام خوشگوارگفتی که ریخت ناگهم آبی بر آتشی
۴
گر قامتم چو چنگ خمید ای جوان چه باکعمری بسوی میکده کردم سبو کشی
صفحهٔ ۱ از ۲