خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۳۷
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاستکز جلوه چو گلزار همه شهر بیار است
۲
گل گرچه بود خرم و زیبا و دلارامچون روی دلارای تو کی خرم و زیباست
۳
تا صنع خدا جمله بیکباره به بینندخلقی شده ناظر بجمالت ز چپ و راست
۴
چون عشق بصد پرده نهانش نتوان کرداین حسن و ملاحت که ز رخسار تو پیداست
صفحهٔ ۱ از ۲