خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۰۴
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کرده تلف عمر گرامی بمناهیبگذر ز مناهی و مکن بیش تباهی
۲
زین جمله مناهی که نمودی چه ربودیبنمای چه داری تو ز عرفان الهی
۳
عرفان الهی اگرت نیست چه حاصلگیرم که شدی شهره تو از ماه بماهی
۴
زین کهنه ونو حق نتوان یافت بتحقیقنه از نمد فقر و نه از اطلس شاهی
صفحهٔ ۱ از ۲