خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی
۲
بدست کیست عنانت که میکشد هر سوکه هر نفس به دگر سوی و کوی منحرفی
۳
گهی چو چرجی و گاهی چو بحر و گه ساحلگهی چو جنت و گاهی چو نار ملتهبی
۴
گهی چو دیری و گه کعبه و گه طایفگهی چو رند خرابات و گاه محتسبی
صفحهٔ ۱ از ۳