خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۴۳ - در مدح ضیاء الدین علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز‌آیینهٔ سپهر چو شد رنگ منجلیخورشید را طلوع ده ای ترک قنقلی
۲
بزدای دل، ز رنگ زمانه که روزگاربس شام را سیه کند و صبح صیقلی
۳
بازم رهان که بر دلم اندُه موکّل استای ترک ماهرو که برانده موکلی
۴
با غمزه گو که تیر جفا بیش ازین مزنبر خستگان ضربت شمشیر بیدلی
صفحهٔ ۱ از ۸