خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر جستن مراد دل ای مسکینچوگانت گشت پشت و رخان پرچین
۲
بسیار تاختی به مراد، اکنونزین مرکب مراد فرو نه زین
۳
تا کی کشی به ناز و گشی دامندامن یکی زناز و گشی برچین
۴
یاد آمد آنچه منت بگفتم دیکاین دهر کین کشد ز تو نادان، کین
صفحهٔ ۱ از ۱۱