خلوتی با رهی معیری
شمارهٔ ۷ - ندامت عاشق
ترانهها و نغمهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زودباورم را به کرشمه ای ربودیچو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی
۲
بهم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از مامن و دل همان که بودیم و تو آن نه ای که بودی
۳
من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودمتو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی
۴
ز درون بود خروشم ولی از لب خموشمنه حکایتی شنیدی نه شکایتی شنودی
صفحهٔ ۱ از ۲