خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَالشَّمْسُ تِنِهْ چیروُئِهْ وَ ضُحیٰهٰایٰا قُرْصِ قَمِرْ مُونِنْ اِذٰا تَلیٰهٰا
۲
دَنْدوُنْ سینِ «یٰاسینهْ» دِ زِلْفوُنْ طاهٰااَمیرْ بِهْ هَمینْ تُو پَیْ بَورِدْ بِهْ جٰاهٰا
۳
تٰا ایزِدْ بِنٰا کِرْدْ، بِنِمٰا سِمٰاهٰابِنٰا هُو نِیٰا وَالْاَرْضِ، مٰ سِواهٰا
۴
بِسٰا تِهْ تِنِهْ چیرِهْ اِذٰا سَجیٰهٰافِلِکْ کِرْدِهْ هَمی اَحْسَنْ اِذٰا یغشیٰهٰا
صفحهٔ ۱ از ۱