خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۴۲
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اَوی دُوسْ به گیتی بَسْ نِخارِهْ مِهْکٰارْکَتْمِهْ شووُ روز، دیمْ دکِتْ سُونِ ویمٰارْ
۲
سُوزِّمِهْ، و تَشْ (آتِشْ) بُونه هَر روزی سیوٰارْمصاحبْ مِنِهْ دَرْدِهْ، اَنْدوُهِهْ تیمٰارْ
۳
امیر گِنِهْ: هر کسْ که مِجی اَوی یٰارْپَنْدارْ کِهْ دَنی، وی نَکِرْدبی هِچّی کٰارْ
۴
نَخچیرْ که هُمونْ لٰارْ بَچِری (بَچرِهْ) یکیوٰارْیَقینْ کِهْ نَخْچیر کِشْتِهْ بَوی بِهْ نٰاچٰارْ
صفحهٔ ۱ از ۱