خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۴۴
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گِلْدَسْتِهْ! ته واسِّرْ سَرْگِردُونْمِهْ، آوارْسونِ دیو وُ دَدْ مِجِمِّهْ دامِنِ غٰارْ
۲
به اینْ خُورِهْ چیرْ، آخر چه سُونِه مه کارْ؟دَکِتْ به تنی (تِنِهْ) دَرْ، سُوجم تِهْ عِشْقِ نٰارْ
۳
بَکِتْمِهْ شِنی مِلْک وُ مِقُومِ شِهْ (شی) یٰارْدَکِتْمِهْ تِنی دَرْکه دَرْدِْ مه کِنی خٰارْ
۴
گُوشهْ نظری به مِنِهْ نامِرادْ دارْتُو مِهْ (می) حاتِمی، مِنْ ته (تی) کَرِم اُمیدْوارْ
صفحهٔ ۱ از ۱