خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۵۹
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْاَدی دَکِتِهْ مه دِلْ‌رِهْ زار وُ نالِشْ
۲
اَشری (اسری) که مه چِشْ کَلِنِهْ سونِ وارشْ،تُو شونی، کِرِهْ کِنّی مِنِهْ اِسْپارِشْ؟
۳
چی بُو (چیوا) بَمِرْد بُومْ شوی وصالْ تنه کَشْچی بُو (چیوا) ندیووُمْ روزِ فراق‌رِهْ شه چِشْ؟
۴
دِ وارنْگْ‌رِهْ ته هرگَهْ دَئیرِ مٰا کَشْ،درازْ کِنِّهْ عُمْرْرِهْ دُوسْ دِلُوی خِشْ
صفحهٔ ۱ از ۱