خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۸۲
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْنٰادوُنْ اونه که خِرْنِه زَمُونهیِ غَمْ
۲
دلْ غَمْ نَخِرْ تُو، اینه زَمُونِهیِ چَمْبارِ هِجْرِهْ که قامِتِ چَرْخْ بُونِهْ خَمْ
۳
آرزو دارمه تَنْ به ته تَنْ دپیچِمْزَوُونْ به دِهُونْ، لُو به لُو هامکیچِمْ
۴
امیر گِنِهْ: من ته حُسْنِ وَرْ بُوریجِمْته مشکینْ کَمِنْدْرِهْ شه گِرْدِنْ دَپیچِمْ
صفحهٔ ۱ از ۱