خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۸۴
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْاَندی شوُ و روزْ اِنِهْ که ما نووئیمْ
۲
در بندِ غَمِ بُورْدِهْ دنیا نووئیمْاَمروزرِهْ خِشْ‌دار، بلکه فردا نووئیمْ
۳
به باغ ارچه گِلْ خِشْ نما نووئیمْغنیمِتِهْ خارِ کسِ پا نووئیمْ
۴
اگر هیچ‌کس دَرْدِ دوا نووئیمْبارِ محنت وُ رنجُ و بلا نووئیمْ
صفحهٔ ۱ از ۱