خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۹۳
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!آهْ که تو ندایی بندهیِ دِلِ کُومْ!
۲
آخْ که نَخِتِمهْ دوستِ کشْ یکی شُومْ!واخْ که گِذِر باز دَرْ بُورْدِهْای مه دُومْ!
۳
شه دِلْرِهْ کُوترْ کِرْدْمِهْ رسیمه ته دُومْتا دونه بَچینّه، دَکِفِهْ تنه دُومْ
۴
صّیٰادِ کُهِنْ نیشته به ته تیسا دُومْهیچکِسْ نِنِهْ که دُوم نَکِفِهْ اَوّلْ گُومْ
صفحهٔ ۱ از ۱