خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۰۷
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْتن ونهْ گرُو کردن وُ جانْ بَرُوتنْ
۲
به آتشْ‌دلونْ ساتنْ، اندی که سوُتنْچاک نییه منه جُومه که بَشهْ دوتنْ
۳
چاکِ سینه با رشته‌یِ جانْ بَدُوتنْونهْ بَسُوتنْ، سر به کسی نَئوتنْ
۴
درد نیه منه دلْ رهْ بَشهْ بَئوُتنْ(قلندر) وارْ تَشْ دَکتْ ونه بَسُوتنْ
صفحهٔ ۱ از ۱