خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۱
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْشه د چشِ سوگَنْ که مرهْ نَسوجنْ
۲
مردمْ دوستْ نواجنْ، دشمنو نره سوجنته دشمن نواجنّی و دوستْ‌ره سُوجنْ
۳
ته واسِّرْ مجنْ دلْ درد وُ سینه روُجنْته ورْ برْممْ، تَنْ کاهنْ، میونْ سُوجنْ
۴
مرهْ ربابْ سونْ به هر آهنگ نواجندست زنّی مره، کنّی خشهْ واسِّرْ خنْ
صفحهٔ ۱ از ۱