خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۳
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْکَمْ آمُو اُویِ غَمْ ره سَرْچشمه ریتنْ
۲
اندی تومْ که اُویِ مرغْ ره تَلهْ گیتنْخارجْ نییه بیسوز و گدازْ دپیتنْ
۳
نه باسْ اندی بُو که وَرنهْ مه مسکین تَنْبه ته درد و غمْ جا نمونسّهْ مه تَنْ
۴
لازمْ بَییهْ با دوستْ غمْ و درد ره گوتنْغَرْبالهْ منه زیله نَشئهْ دُوتنْ
صفحهٔ ۱ از ۱