خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۱۹
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْاونطورْ که مردمْ ته دستْ جهْ، سییوپوشن
۲
دور نییه که یار قدیم ره فروشنراسته هر که ره بنده نوینه، روشن
۳
آیینه به ته صفت بدیمه روشنسی زنجیر زلف ره بیُورْمه سرهوشن
۴
امیر گنه: سی داغ به منه دل جوشناونروزْ مشکْ فاش بونه هر جا که بروشن
صفحهٔ ۱ از ۱