خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۵۲
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُورهسُوزمهْ کُشتهْ آسا که خَط دارْنه، بُوره
۲
کَیْ بُو بَوینمْ دوستْ که پریهْ، حورهداغ، لخت وُ زمینْ سخت و سمٰا پرْ دوره
۳
پیغوم بَورْ به مه دوستْکه ماه و هوره:«تنه ندییِنْ، سوتهْ دلْ بی‌شعوره»
۴
«دَکنمْ زَری لَشتْ، ته عَنبرِ موره»«اندی بَکشمْ، تَرْکْ بکَنی دْ روره»
صفحهٔ ۱ از ۱