خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۶۷
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ته گرگرِ سینه که چه خارچیهته شاهینهْ چشْ مه کُشتنْ غَنیّهْ
۲
آهووره، دْ شیروَچه ته کمینهمنْ عاشِقِ اُونْ زلفمهْ که مار کمینهْ
۳
مرهْ گننهْ ته یارْ سیو هندینهْاَرْ سیو نیهْ زلفْ، مشکْ ره کارْدنینه
۴
اسٰا مَرْدم مهرورزی دلْ نینهسَرْ دارْمه دمّهْ راهِ سیو، همینه
صفحهٔ ۱ از ۱