خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۹
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْتهدلْ بَخرْدهْ مه، تیرِ پیکٰانْ گذارته
۲
مُدّتْ وَخْته که حَیرُونمه کار و بارْتهیکْ غَمزهْ هزارْ کَسْ بُونهْ جانْ‌سپارْ ته
۳
دْعَنبرهْ به دُورِ رُخِ گُل‌عذار ته«کُفرْ» گردِ «ایمون» بَکشیِهْ حصٰارْته
۴
پرْتُومه که مه دلْ دَکْت چاهسارْ تهگویا جانْ هدٰا چٰاهِ بنْ، انتظارْ ته
صفحهٔ ۱ از ۱