خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۸۸
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْهر روزْ نو به نو، امیر ته ور بَمیره
۲
شو دارنه صحبتْ، روز جایِ دیگر (بوره) گیرهمه وَرْ سرزنشْ بُو، از جوُون و پیره
۳
دلْ داشتمهْ یکی، تَرکشْ بساتمه تیرهروزی صد هزارْ تیرْ خورْنهْ مُونگهْ چیره
۴
اگر کسی پَیْ به خودْ غم گیره،منْ غَمْ پرْدارْمهْ، بَرسْ که بارْ بئیره
صفحهٔ ۱ از ۱