خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۹۷
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُوییکمترینْ بنده‌ی جانْ جه جدا چه (چون) بَوُویی
۲
ته پاکْ گوهر ره مهرْورزی پرْ بوییمرهْ به دَنی کَسْ نیِهْ، مه کَسْ تویی
۳
چشْ تازه نرگِس دوستْ خجیرهْ‌خوییدیمْ سرْخهْ گلِ وَلْگلهْ که پاکْ بشْکُویی
۴
تَنْ سَوسَنهْ که سر بدَرْ اُورْنه گوییکَمنْ مشکهْ، عاشقْ، انتظار ره بُویی
صفحهٔ ۱ از ۱