خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۲۰۲
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جاییهَمُونْ دَمْ منهْ جان و مه دلْ دَرْآیی
۲
ته نَدینْ مهْ تن رشته بیِّه، واییشادْباشْ تو که منْ دارْمهْ اندی جفایی
۳
تَرْسمّهْ جُوونی، اَجلْ مه سَرْ آییدینْگننْ به خاکْ، ته عشق مره گردْ آیی
۴
پرسشْ هاکننْ، پرسشْره مه اَرْخاییپرسنْ پرسنْ، ته نوم رهْ زبُونْ دَرْآیی
صفحهٔ ۱ از ۱