خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۲۰۷
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ها نَپرسنی حالْ ره مه دیر بسوتیدُونّی دَرْدِ مهرْ دْکاشتْای غم اَندُوتی
۲
دلْ با تو هزارْ غمْ خرنهْ، سَهلْ بَئیتی (بئو تی)پنهُونْ نَکردی، قَولْ به رقیبْ بَئوتی
۳
هٰا دونستیمی که قولِ درُو گُوتیگرونْ بَخری دُوستْ ره اَرزونْ بَروتی
۴
سخنِ هر کَسونْ دارْنه بوی خوتیهمیشه تنه عَیبْ گتمهْ به رُوتی
صفحهٔ ۱ از ۱