خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۰
ده و بیشتر از دهبیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ویهارْ درآمُو خرّم بییه شباروبتاوسهْ عالمْرهْ ته چیرهْ دَر شُوْ
۲
هندُو به ختا صَف بکشییه یک رُوخشْبَختْ نییِهْ شیرِ نَرْ به خَیْلِ آهُو
۳
سر وُ جان و دِل منُ و مه چشمِ سویکْ لَحظهْ که منْ طٰاقت ندارمه بی تو
۴
هر گَهْ که شه خنه جه بیرون اِنی تواُونطُوره که ماهْ سَرْرهْ دَرْ آوَرهْ نو
صفحهٔ ۱ از ۳