خلوتی با منوچهری
شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانی
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما! گرد سرم چند همی‌گردانیزشتی از روی نکو زشت بود گر دانی
۲
یا بکن آنچه شب و روز همی وعده دهییا مکن وعده هر آن چیز که آن نتوانی
۳
از حد و غایت نافرمانی در مگذرکه پدیدارست اندازهٔ نافرمانی
۴
دل من بردی و از خویشتنم دور کنیبرنیاید صنما کار بدین آسانی
صفحهٔ ۱ از ۳