خلوتی با سام میرزا صفوی
۱۷۲- سیف الدین محمود رجایی
صحیفهٔ سوم در ذکر وزرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اصلش از اصفهان است، چون تقریراتش در وجه معقولی و ادای کلماتش در نهایت شیرینی و مقبولی، من او را خوش لهجه گفته ام اگر کسی سخن گفتن او شنیده باشد داند که اسمی است با مسمی از فرزندان کمال الدین اسمعیل مشهور است و در علم سیاق و معاملات دیوانی بی بدل خصوصا در شعر، در همه اصنافی شعر گفته و در هجو بی مثل است در جواب این قصیده ی امیدی که گفته :
۲
کنون کاز سر سرو و پای صنوبرکشد مرغ مرغوله و لاله ساغر
۳
قصیده ای غرا گفته این مطلع و یک بیت از آن قصیده از اوست :
۴
صنوبر قد من که نازش بود بربر او بسته ام دل چو بار صنوبر
صفحهٔ ۱ از ۲