خلوتی با سام میرزا صفوی
۲۱۱- میرک کور « میرزا قاسم »
صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خوشنویسی مسلم روزگار و در انشاء سرآمد فضلای بلاغت شعار بود. پدرش بوزارت شاهزاده بدیع الزمان میرزا اشتغال داشت خود بطالب علمی و کسب کمال مساعی جمیله بظهور میآورد و بعد از آن بسپاهیگری مشغول شده در خدمت درمش خان که لله من بود بسر می برد و خان مذکور با او ظرافت ها میکرد و او از این معنی بسیار آزرده خاطر می بود در آن ولا این دو بیت بطرز بوستان حسب حال خود گفته :
۲
گشت بی صبری من موجب رسوایی منیکی را برآری و خانی دهی
۳
بصد عزتش کامرانی دهییکی را بیاری و نوکر کنی
۴
آخر در شهور سنه اثنین و ثلاثین و تسعمایه در هری در خانه خواجه حبیب الله بدست یکی از ترکان کشته شد، این ابیات از جمله اشعار اوست :
صفحهٔ ۱ از ۳