خلوتی با سام میرزا صفوی
۲۴۳- مولانا عبدی
صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خال مولانا شاه محمود است و در خط شاگرد مولانا سلطانعلی مشهدی با وجود کبر سن خط را خوب مینوشت . مصرع : سفید شد چو درخت شکوفه دار سرش . نهال آرزوی سرو قامتان در چمن جان می کشت مدتها در خدمت حضرت صاحبقران مشرف بوده در این دو سال بعالم جاودانی شتافته این شعر از اوست:
۲
ما را سریر سلطنت آن خاک در بس استوز برق آه بر سر ما تاج زر بس است
۳
ای دل کشیده دار چو عبدی عنان صبرگر مهر مهوشان هوس است این قدر بس است
صفحهٔ ۱ از ۱