خلوتی با سام میرزا صفوی
۳۲۲- خواجه صوفی اردستانی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش طبع و لوند و با وجود این معنی بغایت دردمند بود، این مطلع از اوست :
۲
چرا از پهلوی من دردمندی در بلا افتدمرشد ماست خم باده که در روی زمین
۳
نیست پیری به از او صاف دل و گوشه نشینذره ها در کشش مهر بر افلاک شدند
صفحهٔ ۱ از ۱