خلوتی با سام میرزا صفوی
۴۳۵- مولانا حسبی اصفهانی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جمله نوادر دوران و اعجوبه زمان بود و در انشاء از زبان وحوش و طیور چیزهای عجیب و غریب نوشته و در شعر هم طبعش در جد و هزل بسیار خوبست . این سه مطلع از اوست :
۲
ملک روزی که در قبر من از بهر سوؤال آیدچو بیند کشته عشقیم رحمش در خیال آید
۳
از برای خانه دنیا مکن با کس نزاعخشت ها را بین نهاده روبرو بهر وداع
۴
هوس می است و نقلم ز دو لعل فتنه جوییچه بلا خیال خامی، چه کشنده آرزویی
صفحهٔ ۱ از ۱